اشتراک گذاری
ورود منتفدین
بازتاب نقدزی به حواشی نامه رضا درمیشیان به رئیس جمهور

بازتاب نقدزی به حواشی نامه رضا درمیشیان به رئیس جمهور


بِسمِ رَبِ المُستضعَفین

✍️محمد افشاری

"عصبانی هستم، از این همه شلختگی"


 یکی از دردهای بی درمان مسائل فرهنگی کشور، علی الخصوص؛ حوزه سینما، بی مسئولیتی تامِ یک وزارت خانه یا اُرگان و حتی یک نَهاد بر اتفاقات جاری این حوزه می باشد. به طور واضح تر، آنقدر سلسله مراتب فرهنگی و اختیارات و اعمال نفوذ اشخاص حقیقی و حقوقی، بد ترسیم شده است که طبیعتا موازی کاری ها، پیر آدم را درآورده و جانِ فعالان فرهنگی را به لب می رساند!

 به طور مثال، قطعا بارها خوانده یا شاهد بودیم، فیلم هایی که از خودِ این سازمان و نظام، پروانه ساخت و مجوز اکران گرفته اند و حتی چند صباحی روی پرده و اکران شده اند، اما با فشار نهادی مانند "حوزه هنری" در لیست تحریم سینماهای خود قرار گرفته اند! 

 مجوزی را که دقیقا وزارت ارشاد، علی الظاهر به عنوان فصل الخِطاب، به فیلم می دهد، "حوزه هنری" با بی قانونی و یاغی گری از اکران آن سر باز می زند، فقط به این دلیل که حوزه زیر نظارت سازمان تبلیغات اسلامی فعالیت می کند و سازمان مذکور به دستورات ارشاد پایبند نیست. چرا که وی در همان سلسله مراتب کذایی، نیازی به گرفتن دستور و فرمانبرداری از ارشاد نیست. از این قبیل اتفاقات برای فیلم هایی مانند «من مادر هستم»، «پنجاه کیلو آلبالو» و بسیاری دیگر افتاده است.

 اما یکی از مواردی که طی چندین سال متوالی حوصله همه را سربُرده است و باعث بلاتکلیفی دست اندرکاران اثر شده است، فیلم «عصبانی نیستم» اثر "رضا درمیشیان" است. حرفهای ضد و نقیض مسئولین ارشاد و فعالان فرهنگی و ادعاهای هر یک از نمایندگان مجلس در طی این سالها، آنقدر فضا را ملتهب کرده است که دیگر هر کسی و در هر پست و مقامی در خود یک نوع احساس وظیفه می کند تا درباره ی این فیلم حکمی صادر کند.

قضیه از آنجایی شروع می شود که فیلم مذکور محصول سال 1392 در اواخر ساله ی دولت محمود احمدی نژاد، مجوز پروانه ساخت و حتی مجوز اکران به آن اعطا می شود و در سی و دومین جشنواره فیلم فجر با 17 دقیقه سانسور و البته حذف پایان فیلم به اکران در می آید.

 با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید، نور امیدی در آسمان ذهن سرمایه گذار و دست اندرکاران این فیلم پدید آمده بود و این تصور را برای همگان بوجود آورد که شاید با همکاری مسئولان دولت جدید ، بتوانند کلید رهایی از زندان ممیزی را از مسئولان مربوطه دریافت کنند و فیلمشان را با مجوز رسمی و به صورت کامل اکران کنند. اما همانطور که از آغاز به میان آمد، از آنجایی که در عرصه فرهنگ، هر کسی، سازی به دست گرفته و برای خود نتی را می نوازد، این فیلم به درب بسته و آهنی خورد(صد رحمت به قبل _ خدابیامُرزها مجوز اکران و ساخت هم داده بودند_ اما تدبیر و امید را باش که به دولت ترس و انفعال بیشتر شباهت داشته و دارد.)

از حمله روزنامه کیهان با اتهام اینکه این فیلم «شان و منزلت اقوام کُرد را نشانه رفته است» گرفته تا فشارهای افراد صاحب تریبون و دارای سامِع و برخی خبرگزاری ها، باعث شد که "علی جنتیوزیر وقت ارشاد، میانمایه گی خود را در همان بَدوِ ورود به همگان اثبات کرد و سینما را به هشت سال خنثی زدگی و پوچی محض نوید داد.

 بعد از تکیه زدن "صالحی امیری" بر مَسنَد وزارت ارشاد و مدتی راکد ماندن حاشیه های مربوط به فیلم «عصبانی نیستم»، دوباره فشارهایی از سوی مدافعان بانفوذ فیلم، مبنی بر اکران عمومی، به وزارت مذکور وارد آمد، تا جایی که وزارت ارشاد در اقدامی تعجب برانگیز، با موافقت اکران «عصبانی نیستم» در آستانه «نهم دی ماه»، آن را در لیست اکران عمومی قرار داد! مدتی بعد، از لوگوی فیلم رونمایی شد و خبرها حاکی از آن بود که اکران فیلم قطعی است، اما بعد از مدت کوتاهی دریک اقدامی بی سابقه بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق(ع) با ارسال نامه ای تهدیدآمیز به وزیر ارشاد، مدعی شد «اگر این فیلم اکران شود، وزارت ارشاد سیلی خواهد خورد!» 

طی این نامه و فشارهای مختلف، دوباره وزارت ارشاد مجبور به عقب نشینی گردید و به حالت اولیه ی خنثی درآمد. در این اوضاع نابسامان قاعدتا دوباره افراد درون  جبهه ی موافق اکران فیلم، در سَنگر خود اقدامات دیگری انجام دادند. حدود 12 تن از نمایندگان مجلس از وزیر ارشاد بابت عقب نشینی اجرای قانون (اکران فیلم) توضیح خواستند و به صالحی امیری تذکر دادند و حتی برخی از آنها به صورت انفرادی با وزیر به نامه نگاری پرداختند.

 در این بین وزیر ارشاد دولت دهم "سید محمد حسینی" در مصاحبه ای عنوان کرد:«مجوز این فیلم با مضمون اجتماعی صادر شد ولی به گفته ی دوستان سینمایی آنچه ساخته شده ماهیتی کاملا سیاسی و متفاوت با طرح اولیه داشت.»

 وی همچنین تولیدکنندگان این اثر را با هماهنگی افرادی در خارج از کشور متهم کرد!

بعد از این همه فراز و نشیب و انرژی های صرف شده و تحلیل های رنگارنگ دو جبهه، طبق جمع بندی صورت گرفته ی شورای صنفی نمایش، مقرر گردید فیلم مذکور به طور قطعی در تاریخ 25 بهمن ماه 1396 بدون هیچ اما و اگری اکران شود. که با آمدن روز موعود، باز سینماهای کشور رنگ این فیلم جنجالی را بر پرده ی خود ندیدند، که درمیشیان نارضایتی خود را، با انتشار نوشته ای مبنی بر «عدم پایبند بودن مسئولان سینمایی بر امضای خود» عنوان کرد.

___________________________________________________________


متن نامه رضا درمیشیان به رئیس جمهور به شرح زیر است:

جناب آقاى حسن روحانى

ریاست محترم جمهورى اسلامى ایران

من همان فیلمسازى هستم كه در شب سى و دومین جشنواره فیلم فجر براى آن كه دولت شما در برابر گروه هاى فشار آسیب نبیند، به فشار مسئولان مجبور به انصراف از دریافت جوایز فیلمم شدم، فیلم «عصبانى نیستم!.


پنج سال از عمر این فیلم مى گذرد اما گویى پنجاه سال بر من گذشته، فیلمم همچنان بلاتكیلف است و هر بار به بهانه اى مانع نمایشش مى شوند. سرانجام با تضمین مكتوب سه مدیر رده بالاى سینمایى قرار بود چهارشنبه بیست و پنج بهمن «عصبانى نیستم!» رنگ پرده سینما را ببیند اما باز هم از نمایشش جلوگیرى به عمل آمد.

 آیا دریافت پنج پروانه نمایش با سانسورهاى مختلف، تائید فیلم در كمیته بازبینى آثار توقیفى، انتخاب چهار تاریخ اكران توسط مسئولان سینمائى و چهار بار ثبت تاریخ اكران در شوراى صنفى نمایش، دریافت تعهدنامه كتبى تاریخ قطعى نمایش فیلم از مسئولان سینمایی، پنج سال سكوت و انتظار، درخواست و سوال  نمایندگان محترم مجلس از وزیر محترم ارشاد، هزاران ساعت پشت در اتاق مدیران سینمایى انتظار کشیدن، صدها هزار بار پله های سازمان سینمایى را بالا و پایین كردن، سوال و جواب و باز هم سوال و جواب براى نمایش عمومى «عصبانى نیستم!» كافى نیست؟

 آیا در شرایطى كه حضرتعالى مدام از حق سوال، حق انتقاد، حق اعتراض و حق شهروندى سخن مى گویید باید فیلمم را پس از چندین و چند دفعه سانسور باز هم تكه تكه كنم؟ من و دیگر سینماگران مستقل در حسرت تحقق شعارهاى انتخاباتى تان به هنر و نگاه تان به عرصه سینما هستیم. فضاى امنیتى در عرصه فرهنگ و هنر در شأن سینماى ایران نیست.

من دو بار به «تدبیر و امیدـ» راى داده ام، اما بى نهایت ناامیدم.

___________________________________

پی نوشت: 

نامه مهم بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق(ع) به وزیر ارشاد 

در اعتراض به اخبار مبنی بر اکران فیلم عصبانی نیستم!

🔸جناب آقای دکتر صالحی، وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی؛

سلام علیکم؛

 همانگونه که مستحضرید فتنه ۸۸ یکی از کلیدی ترین نقاط تاریخ انقلاب اسلامی است که با معیار قرار دادن آن می توان خودی و غیر خودی را از هم باز شناخت.

 سینمای جمهوری اسلامی نیز این وظیفه را به دوش داشته و دارد که با تبیین ابعاد مختلف این فتنه آمریکایی و انگلیسی، به افزایش سطح بصیرت مردم کمک کند. این در حالی است که در سال های گذشته، جریان سینمایی کشور هرگز روی خوشی به این مسئله کلان انقلاب اسلامی نشان نداده است.

 افزون بر این، در روزهای اخیر خبرهایی مبنی بر اکران فیلم حامی فتنه "عصبانی نیستم" آن هم در ایام نهم دی که یادآور سیلی محکم ملت ایران به فتنه و فتنه گران است به گوش می رسد. 

 جریان دانشجویی بدینوسیله اعلام می کند که با وجود استقبال از بیان دیدگاه ها و سلایق مختلف در عرصه سینما، به هیچ وجه نسبت به یکی از مهم ترین خط قرمزهای انقلاب اسلامی یعنی فتنه ۸۸ عقب نشینی نمی کند. 

 جناب آقای وزیر، به شما هشدار می دهیم که هرگز در برابر وَهن حماسه نهم دی، توهین به نظام اسلامی و پایمال شدن خون شهدای فتنه سکوت نخواهیم کرد و چنانچه وزارت ارشاد از اکران فیلم مذکور جلوگیری نَکُند، از جنبش دانشجویی و سایر اقشار ملت شریف ایران سیلی خواهد خورد.





برو بالا
0px
منتقدین