اشتراک گذاری
ورود منتفدین
تحلیلی در رابطه با شبکه اینترنتی Netflix و حکمرانی‌اش بر رسانه

منتقد : سینا لسانی     (مشاهده پروفایل)



تحلیلی در رابطه با شبکه اینترنتی Netflix و حکمرانی‌اش بر رسانه

سینا لسانی

"نتفلیکس: یک غول تنها"

به تازگی نطق هایی مشابه از ریش سفیدان و سردمداران سینما شنیده‌ایم که همه به مرگ و پایان این تجارت/هنر اشاره داشته‌اند، شخصاً مخالف این اظهارات هستم زیرا هنوز بر روی پرده عریض سینما شاهد فیلم های خوب و با کیفیتی هستیم که روزنه‌هایی در مسیرهایی متفاوت و خلاقانه کشف می‌کنند. به طور مثال همین سال گذشته دست که ده ها فیلم خوب ساخته شد. اگرچه سطح کلی سینما مخصوصاً سینمای عامه پسند، نسبت به گذشته افول داشته اما فیلم های خوبی که سالانه می‌بینیم، نشان از این دارند که سینما حالا حالاها نفس خواهد کشید و به حیات خود ادامه می‌دهد.
اما در مقابل، تلویزیون طی دهه اخیر رشد قابل توجهی داشته است، همان کارگردان های بزرگی که اعتقاد به مرگ سینما داشتند حال به تلویزیون و سریال سازی روی آورده‌اند. دیوید فینچر، جوئل شوماخر، فرانک دارابونت، تام هوپر، استیون سودربرگ، آرون سورکین، کوئن ها، واچوفسکی ها، اسپایک لی، تام مک کارتی، جیم کری و کاترین هیگل ففط شماری از آن هایی هستند که در سالهای اخیر به صنعت تلویزیون قدم گذاشته‌اند. دیوید لینچ که به گفته خودش به دلیل  نزول کیفی فیلم ها از سینما برای همیشه خداحافظی کرده حال به تلویزیون روی آورده و سری جدید سریال "تویین پیکز" را تولید کرده است مارتین اسکورسیزی که دل پُری از پرده نقره‌ای دارد، اخیراً دو سریال ساخته و فیلم سینمایی جنجالی و خبرساز خود (مرد ایرلندی با بازی پاچینو و دنیرو) را برای یک شبکه اینترنتی با نام "نتفلیکس" خواهد ساخت.
اسم نتفلیکس آمد. اتفاقا دلیل نگارش این متن همین شبکه بود. شبکه‌ای که در سال ۲۰۱۳ خیلی بی سر و صدا اولین سریال خود با نام "خانه پوشالی" را در وبگاه خود آپلود کرد؛ که با استقبال بی سابقه‌ای مواجه شد و همه توجه ها را به سوی خود معطوف ساخت اما رقیبان تلویزیونی آن را چندان جدی نگرفته‌اند و خانه پوشالی را اتفاقی شانسی و یکباره تلقی کردند. اما دیری نگذشت که در ژوئیه همان سال دومین سریال این شبکه با نام "نارنجی مُد روزه" منتشر شد و این سریال بود که به طور جدی تلویزیونی ها را نگران کرد چرا که شبکه‌ای در دسترس که تنها با یک عضویت ساده و بی هیچ سیم کشی و کابل بندی سریال هایی به مراتب با کیفیت (هم کیفیت بصری و هم محتوایی) که به موضوعات جدید می‌پردازند (در خانه پوشالی برای اولین بار پشت پرده سیاست را بی هیچ سانسوری دیدیم) و این موضوعات با لحنی جذاب تصویر می‌شوند در نارنجی مُد روزه با اینکه با موضوعات تلخ و دردناکی روبرو هستیم اما حتی یک لحظه هم خنده از لبمان نمی‌افتد و فضای شاد و کمیکش بطن قصه را تلطیف می‌کند) را در اختیار داریم پس دیگر چه دلیلی دارد که به آنتن برگردیم و سریال هایی که عمومشان از کیفیت مطلوبی برخوردار نیستند را آن هم هفته به هفته تماشا کنیم در صورتی که شبکه اینترنتی نتفلیکس هر فصل سریال هایش را به صورت پَکی به محتوا تمام اپیزود ها یک جا عرضه می‌کند.
همه‌ی این مسائل بر تن تلویزیونی ها لرزه انداخت. و آنان از همان ۲۰۱۳ برنامه های کوتاه مدت و بلند مدت خود برای خارج کردن رقیب از دُور را آغاز نمودند. یکی به تقلید از نتفلیکس سریال هایش را یک جا عرضه کرد که این عمل موجب شکست خوردن و کنسلی بهترین سریال شبکه‌اش شد (شبکه Starz) دیگری موفقترین سریال شبکه خود را که مدت ها قبل با مرگ شخصیت اصلی به پایان رسیده بود، مجدداً تمدید کرد! (سریال فرار از زندان) شبکه دیگری برای مقابله با کمیک های مطلوب نتفلیکس چون دردویل و جسیکا جونز نه تنها اَبرقهرمان مرده خود "Arrow" را به صورتی مُضحکی احیا کرد بلکه اسپین آف های به مراتب ضعیفتر و احمقانه‌تری چون "فلش"، "لجند آف تومارو" و "سوپرگرل" را هم روانه آنتنش کرد. و همین روندِ شبکه ها تا به امروز ادامه داشته است: تلاش برای رقابت اما شکست پشت شکست... البته می‌توان گفت دو شبکه کابلی Amc و HBO از این قاعده مستثنی هستند. اولی با اینکه پس از پایان سریال تماشایی‌اش "برکینگ بد"، لَنگ می‌زند اما "واکینگ دد" سرپا نگهش داشته است. البته با حال گیری فصل هفتم این سریال شاید باید فاتحه‌ی این شبکه را خواند اما دومی را شاید بتوان استاندارترین شبکه تلویزیونی دانست، چرا که همیشه دست پُر به میدان می‌آید و حتی در بدترین روزهایش هم از حداقل استاندارد برخوردار است.
بخش دوم:
اما نتفلیکس با گذشت ۴ سال از پخش اولین سریال اختصاصی خود حالا بزرگترین تیم سریال سازی جهان را به خدمت دارد هم اکنون در این شبکه ۶۰ سریال در حال پخش است، که هر ۶۰ تایشان موفق‌اند و از طرف شبکه برای فصل های بعد تمدید شده‌اند. دو سریال برتر سال گذشته از این شبکه بودند و جالب اینجاست هر دوی آن ها نخستین فصلشان را به تصویر کشیده بودند. در لیست برترین سریال های ۲۰۱۶ نیز این شبکه بیشترین سهم را به خود اختصاص داد تا جایی که ۵۰ درصدشان از این شبکه است.
اما مدیران این کمپانی دست از تلاش نکشیده و به پرچم داری دنیای تلویزیون اکتفا نکرده‌اند و اخیراً به سینما ورود کرده و سینماگران مطرح را به سوی خود جذب کرده‌اند. چنان آثار سینمایی خوب و درخوری در این شبکه ساخته شده است که جشنواره کن امسال با دعوا و زد و خورد میان علاقمندان پرده نقره‌ای و حامیان شبکه نتفلیکس به پایان رسید چرا که تعدادی از فیلم های حاضر در جشنواره، تولید این شبکه بود. این فیلم ها هیچوقت اکران نخواهند شد و تنها در اینترنت قرار داده می‌شوند.
این تهدید بسیار خطرناکی برای پرده نقره‌ای است. زیرا نتفلیکسی که تا به حال هر چه اراده کرده انجام داده است دور از انتظار نیست که دنیای سینما را نیز در مشت خود بگیرد و وارنز ها و کلمبیا پیکچرز ها را به خاک سیاه بنشاند همانطور که شبکه های موفق و پولساز تلویزیونی را زمین زد. با این احتساب احتمالاً بزودی شاهد تخته شدن در سینماهای آمریکا خواهیم بود چرا که دیگر کسی به خود زحمت سینما رفتن نمی‌دهد و در خانه خود لم داده و با کاسه‌ای پر از پاپ کورن به تماشای بهترین تولیدات سال می‌نشیند.
نتفلیکس همچون یک غول عظیم الجثه بر همه چیز و همه کس حکمرانی می‌کند اما این غول هر چقدر هم قدرتمند و سلطه گر باشد تنهای تنهاست و این انزوا و تنهایی و نبود رقیب عمرش را کوتاه خواهد کرد. مغز متفکران این کمپانی بهتر است برنامه بعدی خود را صرف پیدا کردن یک دوست برای رقابت بکنند. این رقیب می‌تواند آمازون باشد با هر کمپانی دیگری البته آمازون با این که دومین شبکه موفق اینترنتی است اما بسیار کار دارد که به این غول تنها برسد.

سینا لسانی - 1396









از اینکه سایت ما را انتخاب نموده اید خوشحالیم .ما سعی نموده ایم در این سایت به بررسی و نقد فیلم های روز دنیا و سینمای ایران بپردازیم که شما عزیزان می توانید با ما در تماس باشید .



ستاره ها ملاک خوبی و بدی آثار نیست. فقط نقد است که فیلمها را ارزیابی می کند.

ارسال بررسی


برو بالا
0px
نقد و بررسی