اشتراک گذاری
ورود منتفدین
بازتاب دنباله دار _ از لیلا حاتمی تا الیور استون

منتقد : محمد افشاری     (مشاهده پروفایل)



بازتاب دنباله دار _ از لیلا حاتمی تا الیور استون

 بازتاب دنباله دار 

برای خواندن ماجرای لیلا حاتمی و بازتاب‌های مربوط به آن اینجا کلیک کنید.

________________________________________________


جعفر پناهی: اگر لیلا حاتمی یک صدم حرف های الیور استون را می زد الان در اوین به سر می برد..!

جعفر پناهی در واکنش به صحبت های روز گذشته الیور استون در نشست مطبوعاتی اش در جشنواره جهانی فجر، با انتشار پستی در صفحه اش نوشت:

همين دو ماه پيش بود كه ليلا حاتمى در فستيوال برلين گفت: «می‌خواهم از این فرصت استفاده کنم و خشم و تاسف عمیق‌ام را نسبت به نحوه برخورد اخیر با معترضان در ایران ابراز کنم». كيهان و فارس او را وطن فروش و خائن ناميدند، موجى از مخالفان را بر عليه او به راه انداختند تا عنوان كنند چرا حاتمی مقابل خارجی‌ها چنین سخنانی گفته است. در اين فكرم اگر حرفهايى كه اليوراستون ديروز در جشنواره فيلم فجر گفت، ليلا حاتمى يك صدم آنرا درباره جمهورى اسلامى می گفت اكنون سينماى ايران بازيگرى به نام ليلا حاتمى داشت؟ اگر هم داشت حتما در اوين بود.

لطفا به حرفهاى اليوراستون در خارج از كشورش و آن هم در ايران خوب دقت كنيد، او گفت: ما (امريكا) عراق را و همین طور لیبی را نابود کردیم و باعث شدیم تروریسم‌ها همه جا پخش شود. سیاستمداران نوع محافظه کار آمریکا، تئوری تخریب خلاقانه دارند و حتی اسمش هم مشمئزکننده است و اصلا فرقی نمی‌کند که رییس جمهور آمریکا که باشد، امریکا هر معاهده جهانی را که لازم باشد زیر پا می‌گذارد. در واقع تلنباری از نابودی را در خاورمیانه باقی می‌گذاریم و اسمش را هم صلح می گذاریم.

به راستى آيا اليوراستون با اين همه نقد تند بر عليه قدرت، نظام و سياستمداران كشورش، خائن و وطن فروش قلمداد می شود؟ چرا مايكل مور، اليوراستون و ... حق دارند بگويند و فيلم بسازند، اما فيلمسازان ايرانى بايد سكوت كنند. به گفته حميد جبلى: همانگونه كه امام خمينى حق داشت در پاريس از وضعيت ايران سخن بگوید، ليلا حاتمى هم حق دارد در هر كجاى جهان از مردمش دفاع كند. به راستى مشكل كيهان و فارس چيست؟ آيا جز اين است كه بجاى آنكه از مردم بگویند و دفاع كنند. شده اند بلندگوى قدرت؟ آيا خيانت و وطن فروشى بزرگتر از اين وجود دارد؟

_______________________________________________

بازتاب نقدزی به یادداشت جعفر پناهی 

✍ محمد افشاری

نجاست با نجاست پاک نمی گردد

روز گذشته آقای الیور استون در جشنواره جهانی فیلم فجر طی سخنانی به انتقاد از سیاست های سیاسیونِ آمریکا در خلق تروریسم و نابودی کشور لیبی و دیگر مسائل مشمئز کننده‌ی سیاسی پرداخت که در پَسِ آن، آقای جعفر پناهی در مقایسه ای همگن، فلاش‌بَکی به سخنان خانم لیلا حاتمی در جشنواره بین المللی برلین، تحت عنوان کنفرانس خبری فیلم خوک زد و با ذکر اسم از دو رسانه خبری کاغذی و اینترنتی، ترازوی عدل آنها را به چالش کشید. در ابتدای امر باید عارض شد که نه بنده و نه سایت محترم نقدزی میانه ای با رسانه های مذکور دارد و نه قصد دارد به نیابت از آنان قلم فرسایی نماید چرا که خودشان در این میدان دارای یَدِ عریض و طویلی هستند...

اما از آنجایی که چند ماه پیش، راقمِ این سطور، طی یادداشتی به نقد جدی سخنان خانم حاتمی پرداخت، خارج از لطف نیست که تکلیف خود را با اتفاق مذکور، آن هم عینا در جهت مخالفش (صحبتهای الیور استون) روشن نماید.

باید قویاً عارض شد! موضع همان است که توضیح داده شد. جشنواره های مختلف سینمایی اسمشان را با خود حمل می کنند؛ سینما و نه سیاست! کنفرانس خبری و کارگاه آموزشی و نه کرسی آزاداندیشی سیاسی! نه خانم حاتمی سفیر حقوق بشرِ کشور ما بود و نه آقای الیور استون تحلیلگر سیاسی کشورش...

قطعا کسانی که پای منبر آقای استون تَلمُذ کرده‌اند، برای شنیدن این سخنان گرد او حلقه نزده‌اند... پس جایش اینجا نیست، نه اینجا و نه هرجای دیگری به جز کشور و خاک خودش...

لاجرم، هنرمند دغدغه‌مند نمی تواند به سان کَپک سر در برف کند و لایه‌ها و زوایای آشکار و پنهانِ سیاسی کشور خود و اوضاع متشنج جهانی را نادیده بگیرد، اما صراحتاً این نکته را باید خاطرنشان کرد که انتقادها و شعله‌های خشمِ استون نه ربطی به جشنواره دارد و اساسا در نگاهی بالاتر، نه ربطی به مردم ما دارد (در این جایگاه اجتماعی وی و در این مکان) و تنها سودی که می توان برایش در نظر گرفت این است که می تواند با تاریخ انقضای کمتر از یک هفته، سوژه‌ی پاپاراتزی‌هایی گردد که صفحه های به اصطلاح فرهنگیِ برخی رسانه ها را سیاه می‌کنند و از این گونه اتفاقات بهره برداری سیاسی - فرهنگی می نمایند.

زیرا همانطوری که شِکوه‌های حاتمی در بیرون از مرز، به بادِ هوا تبخیر گردید، اظهارات الیور استون هم زیر گرد غبارِ فراموشی خمیده خواهد شد.

پس به امثال آقای پناهی (که چند سالی است سینما را بدل از سیاست گرفته‌اند و در کوچکترین رفتارهایی مانند جایزه دادن به محمدحسین مهدویان، واکنش های سیاسی از خود نشان می‌دهند) باید عارض شد که نجاست، با نجاست پاک نمی گردد! کارِ اشتباه، اشتباه است... 

از هرکس که سر بزند و در هرکجا که باشد...

والسلام

محمد افشاری _ اردیبهشت ۹۷ 

_______________________________________________

🎬 بخشی از صحبتهای الیوراستون را ببینید









از اینکه سایت ما را انتخاب نموده اید خوشحالیم .ما سعی نموده ایم در این سایت به بررسی و نقد فیلم های روز دنیا و سینمای ایران بپردازیم که شما عزیزان می توانید با ما در تماس باشید .



ستاره ها ملاک خوبی و بدی آثار نیست. فقط نقد است که فیلمها را ارزیابی می کند.

ارسال بررسی


برو بالا
0px
نقد و بررسی