اشتراک گذاری
ورود منتفدین
نقد نقاشی: زمستان 1 - نقاشی ماسلینتسا

منتقد : فرزان ارجمند     (مشاهده پروفایل)



نقد نقاشی: زمستان 1 - نقاشی ماسلینتسا

مجموعه نقاشی های زمستان

✍️ فرزان ارجمند

زمستان 1

معرفی نقاشی

 اولین اثر از مجموعه ی زمستان مربوط به بوُریس کوستُدیِف، نقاش و طراح صحنه ی روسی است.

 "ماسلینتسا" که عنوان نقاشی نیز هست، کارناوالی مذهبی است که مردم روسیه در آخر زمستان و یک هفته مانده به روزه ی بزرگ برگزار می کنند. "ماسلینتسا" که معنای تحت اللفظی اش هفته ی کَره ای است (در اصل هفته ی پن کیکی) یکی از جشن های باستانی روسیه و مربوط به آیین پاگانیسم است که پس از ورود مسیحیّت به روسیه ، رنگ و بویی مسیحی به خود می گیرد.

 کوستدیف در توضیح این اثر آن را تداعی خاطره ای از کودکی و برگزاری این جشن در کنار رود ولگا و در زادگاهش آستاراخان می داند. این اثر جزء مجموعه ای است که کوستُدِیف در سال هزارونهصد و نوزده و در اثر سیل یاس و ناامیدی که به دلیل جنگ داخلی روسیه، مردم را غرق در سیاهی و سرما کرده بود خلق کرده است.

تحلیل و بررسی

 در این اثر شاهد اِلمان ها و نشانه هایی هستیم که برای مخاطب تداعی کننده ی جغرافیا و فرهنگ روسیه است. اِلمان هایی چون هوای سرد زمستانی، سطوح پر از برف، تروئیکا (سورتمه ی روسی)، کلیسای اُرتُدُکس با گنبدهای پیازی شکل و ...

 کشاورزان و دهقان ها آمده اند تا جشنی با شکوه برپا کنند. کودکان سرگرم بازی و جنب و جوش هستند، دو مرد سالمند در حال یادآوری خاطرات جشن های سالیان دور هستند. شاید یکی از آن ها در ایّام جوانی در همین روز عاشق دختری بُلوند و رعنا شده است، زنی که خوراکی هایی با خاصیّت درمانی می فروشد، غم ها و رنج های خود را پشت لبخندی پنهان می کند تا مبادا روز جشن را بر مشتریانش دلگیر کند، مرد آکاردئون نواز آهنگ مخصوص جشن را می نوازد و پیرمرد با شنیدن نغمه ی آهنگ در خاطراتش غرق می شود، سورتمه ران دیشب اسب های خود را تیمار کرده، یونجه مرغوب و سیب داده تا سهمی در به راه انداختن جشن داشته باشد، پوستری که حکایت از مسابقه ی کشتی که سرگرمی مردان است دارد و میخانه ای که برای امروز همراه با وُدکا پنیر و خاویار سرو می کند. همه دست در دست یکدیگر داده اند تا جشن امسال بهتر از جشن سال های قبل باشد. و همه این تلاش و کوشش ها برای ارضای نیازهای انسانی است. نیاز به باهم بودن و شادی و لذت دسته جمعی، نیاز به بودن در اجتماع و دوستی و مهربانی. مفاهیمی که در دنیای امروز رنگ باخته اند و از درونمان کوچ کرده اند.

 اثر به خوبی حس ها را به مخاطب منتقل می کند و از طریق فرم بر دل می نشیند. فضاسازی فوق العاده با پس زمینه ی سفید رنگ و قرار دادن اِلمان هایی که خاص روسیه هستند، مخاطب را در موقعیتی قرار می دهد که فضا را لمس کند. در واقع تمام اجزای نقاشی دارای شخصیتی روسی هستند. درختان بلندی که برف بر روی آن ها نشسته، ساختمان هایی با معماری روسی، طرز لباس ها و آرایش ها (برای مثال ریش های دو پیرمرد سمت راست مخصوص روس ها است)، سورتمه ها و ...

 فضایی ساکن و آرام با خط های عمودی درختان، تیرک ها و چراغ و خط های افقی ساختمان ها، در یک روز به خصوص ناگهان با جمع شدن مردم با خط های مُنحنی بدن اسب ها و خطوط شکسته ی تن آدم ها و پراکندگی شان به صورت نقاط رنگی در جای جای اثر، پر از گرمای زیستن و باهم بودن می شود. گویی بر کالبد کوچه ها و خیابان ها روح دمیده شده و جان گرفته اند. بر این بستر سفید رنگ و سرد، رنگ های زرد و قهوه ای و مقدار کمی قرمز، گرما بخشیده است. در حقیقت این گرمای دوستی و باهم بودن است که زمستان سرد و بی رحم روسیه را گرما می بخشد.

 به نظر من آنچه که این اثر را به یادماندنی می کند جزئیاتی هستند که در خدمت یک کلّ منسجم عمل می کنند. کوستُدیف در مرحله ی اوّل به درستی یک فضای خاص با مردمان و آداب و معماری و اشیاء خاص خلق می کند و از دل این فضای خاص و منحصر به فرد به حس ها و مفاهیم عام انسانی می رسد و ما را در تجربه ای از کودکی خود سهیم می کند. 

کوستدیف در مورد پروسه خلق اثر هنری می گوید: "هنرمند خاطرات کودکی خود را حفظ می کند تا روزی که آن ها را با رنگ روغن و آبرنگ دوباره خلق کند".









از اینکه سایت ما را انتخاب نموده اید خوشحالیم .ما سعی نموده ایم در این سایت به بررسی و نقد فیلم های روز دنیا و سینمای ایران بپردازیم که شما عزیزان می توانید با ما در تماس باشید .



ستاره ها ملاک خوبی و بدی آثار نیست. فقط نقد است که فیلمها را ارزیابی می کند.

ارسال بررسی


برو بالا
0px
نقد و بررسی