اشتراک گذاری
ورود منتفدین
آیا تئاتر در شهرستان تبدیل به یک مدیوم مرده گشته است؟

منتقد : اکبر نجفی     (مشاهده پروفایل)



آیا تئاتر در شهرستان تبدیل به یک مدیوم مرده گشته است؟

 عَدم استقبال مخاطبان از تئاتر بنای نگارش این یادداشت را گذاشت تا بتوانیم با واکاوی این پدیده به آسیب شناسی این وَرشکستگی بپردازیم.
بیاییم با یک مثال ساده شروع کنیم...
 اگر در نزدیکی خانه شما یک بَقالی باشد که صاحبِ پیرِ آن گاهی وقت ها از سَرِ تفریح و وقت گذرانی درب آن را باز کند، شما باز هم برای خرید به آنجا خواهید رفت؟ یا اینکه برای تهیه ملزومات زندگی به سوپرمارکتی که چند خیابان دورتر قرار دارد سر می زنید؟
 قطعا دُکانی که هر روز پذیرای مشتریان خود نیست یارای رقابت در بازار مدرن شده ی امروزی را ندارد.
حالا بیایید همین مثال ساده را بَسط و گسترش دهیم، آیا سالن های تئاتر شهرستان به مثابه یک بنگاه اقتصادی هر روز برای مشتریان خود خوراک فرهنگی دارد؟ با یک بررسی ساده به راحتی به این نتیجه می رسیم که تئاتر ساوه به سان همان دُکان قدیمی فرسوده گشته و دیگر نمی تواند جوابگوی نیازهای اولیه مشتریان خود باشد.
 سالن تئاتری که صرفا چندبار آنهم به مناسبت های مختلف اقدام به تولید و عرضه تئاتر می کند، قطعا یارای رقابت با جهانِ چند رسانه ای امروز را ندارد.
علاوه بر تولید پایین - باید به تولید آثار بی کیفیت هم - توجه کرد. 
 تئاتر امروز شهرستان ها به خاطر دلایلی از جمله آگاهی پایین هنرمندان به دلیل عدم مطالعه و عقب ماندن آنها از مطالبات اجتماعی مردم، به هنری دولتی مبدل گشته است که صرفا در بِزنگاه های خاصی مُبادرت به اجراهای سفارشی می کند، تا صفحات بیلان کاری مدیران فرهنگی خالی نماند.
 هنرمند در تعاریف کُتب مرتبط با هنرتئاتر به فردی پیشتاز در حوزه مُطالبه گری اطلاق می گردد؛ حال آنکه هنرمند کُنونی تئاتر شهرستان به خاطر مَعیشت و دست به گریبان شدن با روزمره گی- نه تنها در خواسته های اجتماعی از مردم جُلو نیست بلکه در بعضی موارد از توده جامعه عقب افتاده و به دلیل نگاه سطحی تزریق شده در آثار هنری، توسط مردم پس زده می شود.
 یکی از دلایل این رُخداد را می توان در مُمیزی های بی حد و اندازه گروه بازبین دانست. اما مقصر اصلی این پدیده خودِ هنرمند است که از جامعه خود عقب مانده و در بسیاری موارد دچار خودسانسوری گشته است.
 با توجه به تفاسیر بالا عرضه تئاتر در بازه های زمانی کوتاه مدت، در کنار کیفیت پایین آثار، بنگاه اقتصادی تئاتر را به سمت ورشکستگی سوق داده و تبدیل به هنری نَحیف کرده که توان رقابت در بازار آزاد رسانه را ندارد.
 تئاتر یک مدیوم مُرده نیست، بلکه هنری ست که توسط هنرمندانش کُشته شده است.
هنرمندی که مُطالبه گر نیست، هنرمندی که در حوزه های جامعه شناسی، روان شناسی و فلسفه فاقد تجربه و مطالعه لازم است، نمی تواند به عنوان عُنصری آگاهی بخش در سطح جامعه مطرح باشد.
 تنها راه نجات این بیمار روبه مُوت، بالارفتن سطح کِیفی آثار آن بواسطه تزریق روحیه مُطالبه گری به هنرمندان است که آن هم بدون مطالعه در حوزه های تخصصی امکان پذیر نیست ...
پس مطالعه،مطالعه و مطالعه...

اکبر نجفی - 10 اسفند 1399









از اینکه سایت ما را انتخاب نموده اید خوشحالیم .ما سعی نموده ایم در این سایت به بررسی و نقد فیلم های روز دنیا و سینمای ایران بپردازیم که شما عزیزان می توانید با ما در تماس باشید .



ستاره ها ملاک خوبی و بدی آثار نیست. فقط نقد است که فیلمها را ارزیابی می کند.

ارسال بررسی


برو بالا
0px
نقد و بررسی